សំរាប់ទាំងអស់គ្នា

ចំណេះដឹង​ដើម្បីទាំងអស់គ្នា

ល្ហុង​ជា​​អាវុ​ធ​ប្រឆាំង​មហារីក​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​

Posted by phearykh ​នៅ ខែ​មេសា 10, 2012

ភ្នំពេញ: ក្រៅពីរសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់ ល្ហុងអាចជួយកែប្រែឱ្យប្រសើរសុខភាព, ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ, ធ្វើឱ្យស្អាតផ្លូវពោះវៀន, បង្កើនប្រព័ន្ធអង្គបដិបក្ខ, ការពារសួត និងសន្លាក់ ហើយក៏អាចជា” អាវុធ” ប្រឆាំងមហារីកដ៏មានប្រសិទ្ធភាព។

យោងការស្រាវជ្រាវថ្មីៗបំផុតបង្ហាញថា វាអាចបង្អាក់ការលូតលាស់របស់កោសិកាមហារីកដោះ, បញ្ឈប់ការរាលដាល និងធ្វើឱ្យទៅជាធម្មតាដុំជីវិតរបស់កោសិកា។

បង្អាក់ការរីកចម្រើនរបស់កោសិកាមហារីកដោះ

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានស្រាវជ្រាវរុក្ខជាតិ៤ប្រភេទត្រូវបានទទួលទានទូទៅនៅម៉ិកស៊ិកូ ដើម្បីកំណត់លទ្ធភាពបង្អាក់ការរីកចម្រើនរបស់កោសិកាមហារីកដោះ ។ ពពួកផ្លែត្រូវបានស្រាវជ្រាវ រួមមានផ្លែប៊័រ ត្របែក ស្វាយ ម្នាស់ ទំពាំងបាយជូរ ប៉េងប៉ោះ និងល្ហុង …។ នេះសុទ្ធតែជាពពួកអាហារសម្បូរ beta-carotene, phenol, អាស៊ីត gallic និងសារជាតិប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម ។ ពួកគេរកឃើញមានតែផ្លែល្ហុងមួយគត់អាចបង្អាក់ការ រីកចម្រើនរបស់កោសិកាមហារីកដោះ។

ប្រភព lycopene ប្រឆាំងមហារីកដ៏សម្បូរ

ពណ៌ទឹកក្រូចភ្លឺរបស់ផ្លែល្ហុង បង្ហាញពីវត្តមានរបស់សារជាតិប្រឆាំងមហារីកដ៏សែនខ្លាំង carotenoids។ ពុំត្រឹមតែ beta-carotene ប៉ុណ្ណោះទេ, lycopene ក៏ត្រូវបានរកឃើញជាមួយនឹងបរិមាណដ៏ច្រើន។ ពួកអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅមហាវិទ្យាល័យអ៊ីលីណយ (អាមេរិក) ចាត់ទុកថា សកម្មភាពរបស់សារជាតិ ប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មទាំងនេះមានឥទ្ធិពលប្រឆាំងមហារីក។ ពួកគេចង្អុលបង្ហាញថា បញ្ចូល lycopene ពណ៌ទឹកក្រូចកាន់តែច្រើន, គ្រោះថ្នាក់មហារីកក្រពេញប្រូស្តាតកាន់តែទាប។

ការស្រាវជ្រាវនៅប្រទេសអូស្ត្រាលីលើអ្នកជំងឺមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត១៣០ នាក់ បង្ហាញថា បុរសដែលទទួលទានផ្លែ ឈើនិងបន្លែបៃតងសម្បូរសារជាតិ lycopene ច្រើន ដូចជាផ្លែល្ហុងនឹងអាចថយចុះ៨២ភាគរយគ្រោះថ្នាក់រីកចម្រើនមហារីកក្រពេញប្រូស្តាត។

សមានកម្មពពួកប្រូតេអ៊ីនធ្វើភារកិច្ចការពារដុំគីសកំណាច
ផ្លែ និងផ្នែកមួយចំនួនលើដើមល្ហុង ដូចជាស្លឹក មានផ្ទុក Papain និង Chymopapain ជាបណ្តាអង់ហ្ស៊ីមការពារខ្លាំងក្លា ដែលអាចបង្កើតជា ប្រតិកម្មងាយស្រួលក្នុងសរីរាង្គ ។ វាកែប្រែឱ្យប្រសើរប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ ដោយវិធីជួយកាច់បំបាក់ពពួកកោសិកាក្នុងអាហារទៅជាអាស៊ីតអាមីណូ ដែលសរីរាង្គបានគួបផ្សំដើម្បីបង្កើតជាប្រូតេអ៊ីនថ្មីក្នុងសរីរាង្គ។

ការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា សុខភាពរាងកាយនិងស្មារតីរបស់មនុស្សចំណុះទៅលើសមត្ថភាពផលិតពពួកអង់ហ្ស៊ីមដែលសរីរាង្គត្រូវការ។ ប៉ុន្តែ ពេលមានអាយុច្រើន សរីរាង្គនឹងមិនសូវស្រូបយកអង់ហ្ស៊ីមទាំងនេះពីអាហារ ហើយលទ្ធផលគឺបរិមាណអាស៊ីតអាមីណូត្រូវខ្វះ។ ដោយសារបរិមាណ ប្រូតេអ៊ីនពិបាករំលាយច្រើនឡើងនឹងនាំដល់ការលូតលាស់របស់បាក់តេរីក្នុងផ្លូវពោះវៀន និងកាន់តែបណ្តាលឱ្យបរិមាណអាស៊ីតអាមីណូចាំបាច់សម្រាប់ សរីរាង្គត្រូវខ្វះ។

ទទួលទានផ្លែល្ហុងក្រោយពេលបាយ នឹងជួយកែប្រែឱ្យប្រសើរប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ ជួយបង្ការតឹងពោះ ហើមពោះ និងពិបាករំលាយ។ វាក៏មានប្រយោជន៍បំផុតសម្រាប់បណ្តាករណីប្រើប្រាស់អង់ទីប៊ីយ៉ូទិក ព្រោះវាផ្គត់ផ្គង់ពពួកបាក់តេរីមានប្រយោជន៍ដែលបានត្រូវកម្ទេចក្នុងដំណើរការប្រឆាំងតបពពួកបាក់តេរីមានគ្រោះថ្នាក់។ ពេលប្រព័ន្ធរំលាយអាហារផលិតគ្រប់បាក់តេរីមានប្រយោជន៍ ប្រព័ន្ធអង្គបដិបក្ខនឹងត្រូវបានបង្កើន និងអាចការពារសរីរាង្គ ប្រឆាំងតបផ្តាសាយនិងមហារីកល្អជាង។

ល្ហុងក៏ផ្ទុក Fibrin, សារជាតិចម្រុះមានប្រយោជន៍មួយផ្សេងមិនរកក្នុងពពួករុក្ខជាតិជាច្រើន ។ Fibrin អាចជួយបន្ថយគ្រោះថ្នាក់កកឈាមដុំៗ និងកែប្រែឱ្យប្រសើរគុណភាពកោសិកាឈាម ជួយឱ្យស្រឡះសរសៃឈាម ។ Fibrin ក៏សំខាន់ណាស់ដែរក្នុងតួនាទីបន្ថយអប្បបរមាគ្រោះថ្នាក់ស្ទះសរសៃឈាមនៅជើង៕S

 

source: http://www.cen.com

ឆ្លើយ​តប

Please log in using one of these methods to post your comment:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

 
%d bloggers like this: